Warm licht van de zon schijnt op duinenrij op het strand van Wijk aan Zee - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Dit is de Gouden Rand, daar blijf je gewoon van af!

De kust van Nederland wordt ook wel de 'Gouden Rand' genoemd. En terecht. Hier vind je de broodnodige rust en ruimte om te ontsnappen aan de dagelijkse hectiek. Wind door je haren, zand tussen je voeten. Nederlanders zijn er dol op! Onze kust met strand, duinen en bossen is een uniek landschap dat elders erg zeldzaam is. Het is Europese topnatuur. Dan zou je toch verwachten dat de Nederlandse overheid zo'n parel koestert? Nou, zo vanzelfsprekend is dat niet. Projectontwikkelaars en ondernemers hebben ook hun blik op de kust gericht. Vakantiehuisjes, hotels en strandpaviljoens zijn hier 'big business'. En beleidsmakers gaan maar al te graag mee met nieuwe ontwikkelingen, niet gehinderd door een iets te ongezonde scoringsdrang. Eind 2015 leidden al deze bouwplannen tot een gezamenlijke protestcampagne van natuurorganisaties. Onder de naam 'Bescherm de Kust' werden meer dan 100.000 handtekeningen verzameld en een voorlopige rem gezet op de wildgroei aan nieuwe initiatieven. Een bijzonder moment. Maar of het voldoende zal zijn? De tijd zal het leren.

3 februari 2016 - 15:15 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/16 en 1/30 sec. bij ISO 200 en -0.7 stap


Donkere wolkenlucht boven strandpaal tijdens storm op het verlaten strand van De Hors op Waddeneiland Texel - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Is er eindelijk een lege horizon, kies je toch voor de strandpaal

Nederland is een land van horizonvervuiling. Ik wou dat ik het anders kon zeggen, maar ik heb te vaak mijn composities moeten aanpassen om te voorkomen dat er een flat, windturbine of ander bouwwerk in het beeld stond. Ik vind de Wadden hierop een prettige uitzondering. Niet overal natuurlijk, maar er zijn van die plekken waar je nog ongehinderd de leegte in kan staren. Een van die plaatsen is De Hors: een uitgestrekte strandvlakte op de zuidpunt van Texel. In de verte is de vuurtoren en haven van Den Helder nog te zien en af en toe schuift er een veerboot voorbij, maar verder is het hier genieten van rust en ruimte. Het voordeel van zo'n leegte is dat wolkenluchten nog beter tot hun recht komen. Vooral op dit soort mooie ochtenden. Als grote hagelbuien door de krachtige zeewind over het land worden geblazen. Grappig genoeg kies ik dan toch voor die ene strandpaal op de foto, omdat zo'n element het net iets spannender maakt.

15 september 2017 - 08:57 uur | NikonD800E, 14-24mm f/2.8, F/22 en 1/100 sec. bij ISO 100 en -1.0 stap


Stengel en blauwe bloemen van gewone vleugeltjesbloem (Polygala vulgaris) tussen het gras van natte duinvallei in het Noordhollands Duinreservaat bij Wijk aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Zoeken naar vleugeltjesbloem in het laatste zonlicht

Vleugeltjesbloem is een piepklein plantje met smalle bloemetjes. In de duinen groeit ze in valleien en graslanden. Vleugeltjesbloem is een vrij algemene verschijning. Maar het is wel een kwestie van goed opletten, want ze valt amper op tussen het gras. De kleur van de 5 tot 8 mm grote bloemetjes is overigens sterk verschillend en kan variëren van donkerpaars tot roze en zelfs helemaal wit. Deze foto is genomen in een natte duinvallei in het Noordhollands Duinreservaat bij Wijk aan Zee. De warme kleur op de achtergrond is een reflectie van het laatste zonlicht op struweel aan de rand van de vallei.

16 mei 2014 - 20:55 uur  | Nikon D800E, Sigma 180mm Macro f/3.5 EX DG, f/4 en 1/250 sec. bij ISO 400 en -0.7LW


Warm, roze licht van de zon schijnt op een wolkenlucht boven zee tijdens zonsopkomst op het strand van Bloemendaal aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Waarom zou je wachten tot het einde van de dag?

Voor de meeste mensen is een zonsondergang boven zee een ultieme beleving van het 'strandgevoel'. Het is iets waar liefhebbers vol verwachting naar uitkijken. Maar waarom zou je wachten tot het einde van de dag? Vaak is de start de dag, de zonsopkomst, net zo spectaculair. Misschien zelfs wel veel mooier. OK, je moet vroeg je bed uit, met name in de zomer. Dat is niet voor iedereen even makkelijk. Maar als je nog wat slaperig langs de vloedlijn staat, op een totaal verlaten strand, dan ben je die moeilijke start snel vergeten. De show begint al ruim voordat de eerste zonnestralen zich laten zien. Anders dan bij een zonsondergang komt het licht in de ochtend vanuit het oosten. In je rug dus. De lucht boven zee wordt zachtroze en bouwt op in intensiteit naarmate de zon hoger klimt. In dit geval hing er ook nog een mooie wolkenformatie boven zee, zodat de kleuren extra kracht kregen.

26 september 2016 - 06:33 uur | Nikon D800E, Nikon 50mm f/1.8G, F/13 en 1/30 sec. bij ISO 400 en -1.0 stap


Rijp op twee zwammetjes tijdens een koude ochtend in de duinen van Nationaal Park Zuid-Kennemerland - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

De laatste, ijskoude stuiptrekkingen van de herfst

Vaak kun je nog verrassend laat in het jaar paddenstoelen fotograferen. Als de laatste herfstbladeren zijn gevallen en de bomen kaal zijn, is er nog een wereld van potentiële onderwerpen tussen je voeten te vinden. Tot de eerste vorst. Dan is er voor de meeste soorten geen houden meer aan. Op deze vroege ochtend wilde ik nog één keer het laatste restant herfstgevoel opsnuiven. Deze keer met een rondje door de duinen van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland bij Driehuis. Door de heldere, koude nacht was het landschap bedekt onder een dikke laag rijp. Ideale omstandigheden voor dit soort plaatjes. Maar hoe mooi het ook er uit ziet, ik vind het altijd een pijnlijk moment. Er is dan geen ontkennen meer aan; de winterslaap begint.

2 december 2017 – 10:32 uur | Nikon D800E, Nikon 200mm f/4D, f/6.3 en 1/640 sec. bij ISO 400 en -1.3LW


Weerspiegeling van rij witte wolken in natte duinvallei 'Grote Pan' op zonnige dag in het Nationaal park Zuid-Kennemerland bij Bloemendaal aan Zee - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

In de Kennemerduinen is elke meter is een wereld van verschil

De Kennemerduinen hebben meer dan een eeuw lang de bewoners van Haarlem en omstreken voorzien van schoon drinkwater. Tot 1 mei 2003. Toen zette beheerder PWN de laatste pompen uit. De natuur aarzelde niet en greep direct haar kans. Al snel steeg het grondwater. Op sommige plekken zelfs enkele meters! Dat was dringend nodig, want de Kennemerduinen waren toen ernstig verdroogd. Wetenschappers en natuurliefhebbers hielden gespannen hun adem in; hoe zou de natuur reageren? De werkelijkheid overtrof alle verwachtingen. Na 5 jaar groeiden in driekwart van de valleien weer vochtminnende planten als parnassia, duingentiaan, strandduizendguldenkruid en stijve ogentroost. Natuurmonumenten en PWN hielpen de natuur een handje door te plaggen, te graven en te maaien. Paarden en runderen werden ingezet om verruiging tegen te gaan. Zo ook in de Grote Pan. Deze natte duinvallei vormt samen met Wieringen één groot valleicomplex van ruim 35 hectare. Als je vanuit het oosten het fietspad naar Strandafslag Kattendel volgt, doorkruis je de vallei vanzelf, net voordat je de zeereep en strandopgang bereikt. Links van het pad ligt dit duinmeertje.

29 mei 2010 - 19:15 uur | Nikon D300, Nikon 12-24mm F/4G, ISO 100, F/22 en 1/40 sec bij -1.0 EV


Stromend water in kreek tijdens laagwater op de kwelder ' De Schorren' op het waddeneiland Texel - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Aan vogels geen gebrek op De Schorren van Texel

Iets ten zuiden van De Cocksdorp ligt een van de fraaiste natuurgebieden van het waddeneiland Texel: De Schorren. Samen met de Vlakte van Kerke is dit dynamische landschap van slik, zand en water ruim 5.000 hectare groot en een belangrijk reservaat voor allerlei soorten vogels. Dicht tegen de Waddendijk ligt het hoogste deel dat rijk is begroeid met allerlei planten. Dit deel van De Schorren blijft droog tijdens hoogwater en vormt een veilige rust- en broedplaats voor duizenden vogels. In de winter verblijven er grote aantallen rotganzen en eenden. Tijdens de vogeltrek is het genieten van de vele steltlopers. Met hoogwater zijn de randen van de kwelder volgepakt met groepen scholeksters, grutto’s, wulpen, strandlopers, tureluurs en andere vogels. Dicht op elkaar wachten ze geduldig totdat het tij keert en de Waddenzee weer droogvalt. In het broedseizoen zijn De Schorren een broedgebied voor o.a. eidereend, zilvermeeuw en kleine mantelmeeuw. Soms in het gezelschap van de bruine kiekendief en velduil. En de bekendste gast natuurlijk: de lepelaar. Dammetjes beschermen de vogels tegen extreem hoog water, maar soms gaat het toch nog mis en worden de nesten weggespoeld tijdens een storm. Vanaf de dijk heb je een mooi uitzicht over het gebied. En je kunt mee op excursie met de boswachter.

18 juni 2011 – 16.49 uur  |  Nikon D300, Nikon 12-24mm F/4G, ISO 50, F/22 en 1/100 sec bij -1.3 EV


Verwrongen, met mossen bedekte takken van dode grove den in Staringbosjes in de Schoorlse Duinen - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Levende monumenten in de eeuwenoude Staringbosjes

Verscholen in de bossen van de Schoorlse Duinen liggen een aantal bijzondere monumenten: de Staringbosjes. De meeste mensen zullen ze op het eerste oog niet herkennen, maar voor kenners zijn deze plaatsen bijna heilige grond. De Staringbosjes zijn genoemd naar de bekende landbouwkundige die hier in 1863 de eerste proeven begon met duinbebossing. Destijds waren de Schoorlse Duinen nog een uitgestrekte, kale zandvlakte. Op een aantal zorgvuldig gekozen plekken werden zaden van verschillende boomsoorten uitgezaaid in de hoop dat er een succesformule werd gevonden. Begonnen als voorzichtige proeftuinen in een kale woestenij, zijn de Staringbosjes inmiddels omringd door bossen en heidevelden. Ze zijn bijna onzichtbaar. Maar de verwrongen, oude stammen van grove den en zeeden vertellen nog steeds het verhaal van de strijd tegen de elementen. Nergens anders in de Schoorlse Duinen zijn de bomen zo mooi. Het zijn kunstwerken op zich. Op de grond ligt een dik tapijt van mossen en kraaihei. Hiertussen houden houtsnippen zich schuil en groeien in de zomer honderden dennenorchissen. Het zijn sprookjesachtige bossen en de zoektocht meer dan waard!

17 november 2017 – 10:05 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/16 en 1/5 sec. bij ISO 400 en -1.3 stap


Verzameling van gekleurde korstmossen op de boomstam van een eeuwenoude beuk op Landgoed Elswout in Overveen - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Kleine kunstwerken als algen en schimmels samenwerken

Ik ben een groot liefhebber van korstmossen. Je komt ze overal tegen. Zelfs in de meest barre omstandigheden. Hoog in de bergen bijvoorbeeld. Of aan de voet van dijken, vlakbij het zoute water. Je vindt ze op plekken waar andere planten geen voet aan de grond krijgen. Hoe kan dat? Het geheim ligt in samenwerking. Een korstmos is een strategische alliantie tussen een alg en een schimmel. Als er voldoende voedsel en vocht aanwezig is, hebben ze elkaar misschien niet nodig. Maar in tijden van schaarste weten ze elkaar feilloos te vinden. En creëren ze samen dit soort mini-voedselfabriekjes. Hongersymbiose noemt men dat. Korstmossen zijn super fotogeniek. De fraaie kleuren en structuren leveren al snel creatieve, grafische foto's op. Deze mossen groeiden op de stam van een eeuwenoude beuk op Landgoed Elswout. Vooral de grote plakkaten van de oranje korstmossen gaven de boom een opvallende gloed die al van veraf te zien was.

26 maart 2017 – 06:39 uur | Nikon D800E, Nikon 50mm f/1.8G, F/14 en 1/1.6 sec. met statief bij ISO 200 en -1.0 stap


Zandhagedis (Lacerta agilis) op zanderige duinhelling in het Noordhollands Duinreservaat bij Egmond - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Struikelen over zandhagedissen in de duinen bij Egmond

Het fotograferen van dieren is geen makkelijke opgave, als je het mij vraagt. Ten eerste heb ik weinig geduld. En dat is toch wel redelijk essentieel. Ik heb de diepste bewondering voor fotografen die urenlang in een schuilhut kunnen wachten op die ene bijzondere ontmoeting. Een andere, net zo belangrijke eigenschap die ik mis, is een adequate snelheid van handelen. Vaak ben ik te traag of maak ik net de verkeerde beweging of geluid waardoor een dier direct op de vlucht slaat. Erg frustrerend! Je zou kunnen zeggen dat ik letterlijk over een dier moet struikelen om het te kunnen fotograferen. Bij deze zandhagedis was dat precies het geval. Toen ik wilde gaan liggen om foto’s te maken van een duinroosje, vloog het beest nog net onder mijn dalende lichaam vandaan. Totaal niet gezien uiteraard. Gelukkig had de zandhagedis al snel door dat de klunzige fotograaf geen bedreiging vormde, waardoor ik alsnog op mijn gemak deze foto kon maken.

30 mei 2015 - 18:05 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm Macro f/3.5 EX DG, f/5 en 1/250 sec. bij ISO 100 en -0.7LW


Weerspiegeling van een wolkenlucht boven zee in het water langs de vloedlijn op het strand van Wijk aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

De perfecte weerspiegeling vind je tussen land en zee

Het is een simpele truc. Als je het eens hebt gedaan, vergeet je het nooit meer. Wil je een mooie weerspiegeling fotograferen, dan is het strand een van de beste plekken. Het is even zoeken bij de vloedlijn, maar je leert de plaatsen snel genoeg herkennen. Beste moment is vlak voor hoogwater. De zee probeert een weg te vinden over de laagste zandruggen bij de vloedlijn. De meeste golven zijn nog niet krachtig genoeg. Maar soms is er net eentje die wel over de zandbank stroomt en de daarachter gelegen zwin bereikt. Op het zand blijft een dun laagje water achter. Dit is wat we zoeken. Het water laat zich amper beroeren door de wind. Een perfecte spiegel dus. De wolkenlucht wordt haarscherp, tot in het kleinste detail geprojecteerd. Zak door je knieën en neem snel je foto’s want de volgende golf kan dit magische moment genadeloos voor je voeten wegspoelen.

6 oktober 2017 - 08:47 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/22 en 1/320 sec. bij ISO 400 en -1.0 stap


Warm strijklicht schijnt over het zand en helmgras van de duinen in het Noordhollands Duinreservaat bij Heemskerk - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Strijklicht heeft twee kanten, het is maar net hoe je het bekijkt

Strijklicht is licht dat laag, vanaf de zijkant op een onderwerp valt. Hierdoor ontstaat er contrast tussen een lichte en donkere kant. Stukadoors en schilders hebben er een hekel aan. Want strijklicht accentueert structuren. En zo wordt elke minuscule oneffenheid op hun zorgvuldig opgebouwde muur, deur of kozijnen zonder genade opgelicht. Om gek van te worden. Voor fotografen is strijklicht echter een geschenk uit de hemel. Letterlijk. Het lage licht zorgt voor een warme sfeer. Door de lange, zachte schaduwen ontstaat er een diepte, die midden op de dag (als de zon hoog aan de hemel staat) ver te zoeken is. Vooral landschappen met veel reliëf (o.a. bergen en duinen) krijgen een extra dimensie in het gouden uurtje. Dankzij het strijklicht komen dit soort foto's net even 'beter uit de verf'.

5 november 2016 – 15:35 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24 mm f/2.8G, F/20 en 1/80 sec. bij ISO 200 en -0.7 stap


Paarse bloemen van gewone ossentong op het Vuurbaakduin bij Wijk aan Zee - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Een kleurenzee van bloeiende ossentong op het Vuurbaakduin

Lang hoef je niet te zoeken naar ossentong in de duinen ten zuiden van Wijk aan Zee. Hier, op het Vuurbaakduin, komt deze behaarde plant in grote aantallen voor. Vooral op open plekken, waar de grond is bewerkt. Als je een van de vele zanderige paadjes door het gebied volgt, kom je ze vanzelf tegen. Of je volgt gewoon het zoemende geluid van de hommels en bijen die afkomen op het zoete nectar. Ossentong dankt haar naam aan de vorm en het ruwe oppervlak van haar bladeren. Maar de grootste aantrekkingskracht van ossentong zit in haar bloemen. Hier in de duinen bij Wijk aan Zee vindt je ze in allerlei kleuren. Er zijn planten met paarse, blauwe, roze, gele en witte bloemen. Met strepen en zonder. Het aantal kruisingen lijkt wel ontelbaar. Je kunt er uren doorbrengen als je alle varianten wilt zien en fotograferen.

26 juni 2017 - 09:29 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm Macro f/3.5 EX DG, f/6.3 en 1/160 sec. met statief bij ISO 400 en -0.3LW


Drie zwartwordende wasplaat (Hygrocybe conica) naast elkaar tussen het gras in het Nationaal Park Duinen van Texel bij Den Hoorn - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Liefhebber van wasplaten? Pak dan eens de boot naar Texel

Wasplaten zijn kleine, felgekleurde zwammetjes die met name in mosrijke graslanden voorkomen, vooral op duinhellingen en oude dijken. 2014 was een goed jaar om ze te zien. Allereerst was er de natte zomer waardoor de eerste wasplaten zich al in september lieten zien. Tijdens de warme herfst verdwenen ze even uit het oog, om in november en december weer in grote aantallen terug te keren. Deze foto van zwartwordende wasplaten is genomen op het uitkijkpunt Loodmansduin op Texel. Het eiland is een echt wasplatenparadijs. Bij liefhebbers en ecologen staat Texel bekend om de vele zeldzame soorten die hier in grote aantallen te vinden zijn. Vooral de oude grasdijken zijn echte wasplaten-bolwerken, waar meerdere soorten dicht bij elkaar voorkomen.

6 november 2014 - 09:37 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm Macro f/3.5 EX DG, f/4.5 en 1/80 sec. bij ISO 100 en -0.7LW


Uitzicht vanaf de veerboot naar Texel op warm licht van zonsopkomst op grote wolkenlucht van bui boven de Waddenzee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Ga naar buiten, zo lekker is de koffie ook weer niet!

Toegegeven; het is verleidelijk om direct naar het restaurant te lopen, als je voor het eerst de veerboot naar Texel betreedt. Zeker in de vroege ochtend. Je hebt moeite met wakker worden en de geur van koffie zweeft door de gangen. Maar weet je zeker dat je niet naar buiten wilt? Nergens in Nederland is de afstand tussen de kust van het vasteland en een Waddeneiland zo klein als bij Den Helder. De overtocht naar Texel duurt ongeveer 20 minuten en is voorbij voordat je er erg in hebt. Toch is de reis het eerste voorproefje op het onvermijdelijke ‘vakantiegevoel’. De frisse wind door je haren, de zoute lucht van de zee en het gekrijs van de meeuwen die rond de veerboot vliegen. Het zijn allemaal bouwstenen voor een onuitwisbaar gevoel van vrijheid. Van het loslaten van verplichtingen. Soms doet de Waddenzee een extra poging om je achter de tafel vandaan te trekken. Voert ze een geweldige show op, om tijdens een paar zeldzame minuten haar niet te evenaren schoonheid te tonen. Dat wil je toch niet missen? Daar kan toch geen koffie tegenop?

18 september 2015 – 06:32 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24 mm f/2.8G, F/20 en 1/25 sec. bij ISO 400 en -1.3 stap


Bladeren van kleine zee-eik (Fucus spiralis) liggen over elkaar in een dichte mat tijdens laagwater op de waddenzeedijk van Texel - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

De wondere wereld van wieren op de Nederlandse dijken

Wieren en dijken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Nederland is een van de weinige landen zonder natuurlijke rotskusten. Dijken en pieren zijn een van de weinige plekken waar wieren houvast vinden om zich te kunnen vestigen. Er zijn veel soorten, in allerlei kleuren en vormen. Wieren zijn opmerkelijke organismen. Eigenlijk worden ze erg ondergewaardeerd, als je het mij vraagt. Technisch gezien zijn het geen planten, omdat hun opbouw veel eenvoudiger is. Ze hebben bijvoorbeeld geen bladeren, stengels, wortels of bloemen. Eén ding hebben wieren wel gemeen met planten; ze hebben zonlicht nodig om te groeien (fotosynthese). Een deel van de wieren groeit bovenop de rotsen van dijken en dammen. Dit zijn met name groenwieren als darmwier en zeesla. Deze soorten hebben veel licht nodig en zijn goed bestand tegen uitdroging als het eb wordt. Naarmate je dieper het water in gaat, verandert de kleur van de wieren (bruin- en roodwieren). In totaal komen er in ons land meer dan 30 soorten voor.

3 oktober 2011 - 09:29 uur | Nikon D300, Nikon VR 16-85 mm f/3.5-5.6G, ISO 50 F/18 en 1/3 seconde met -1.3 stap en statief


Blauwe lucht met wolken boven wuivend helmgras en gekerfde lijnen in zandverstuiving Van Limburg Stirum Vallei in de Amsterdamse Waterleidingduinen - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Een zandvlakte vol verrassingen in de Van Limburg Stirum Vallei

De Van Limburg Stirum Vallei is een grote zandverstuiving (35 hectare) in het zuidwesten van de Amsterdamse Waterleidingduinen. Het gebied is bereikbaar via hoofdingang De Zilk, een wandeling van zo’n 30 minuten over de Nieuwe en Oude Haasvelderweg. Het is een van de weinige zandverstuivingen waar je vrij kunt struinen en kunt 'ervaren' hoe wind en zand hun eigen natuur maken. Je vindt er stuifkuilen, vochtige valleien, steile storthellingen, kleine ‘kopjesduinen’ en nog veel meer. Hier en daar zijn door de wind betonresten, aardewerk en botten van dieren blootgelegd; stille getuigen van menselijke activiteiten van vroeger. Leuk voor de speurders onder ons. In het zuiden ligt een vochtige vallei met in de zomer planten als zeegroene zegge en strandduizendguldenkruid. Libellen en rugstreeppadden maken gebruik van de ondiepe plassen. Zelfs kwetsbare vogels als bontbekplevier en kleine plevier hebben er met succes gebroed. Dus altijd even opletten als je tijdens het broedseizoen het gebied bezoekt. De Van Limburg Stirum Vallei is een een boeiend zandlandschap dat nooit hetzelfde is!

24 juni 2011 – 14:47 uur | Nikon D300, Nikon VR 16-85mm F/3.5-5.6G, ISO 100, F/22 en 1/100 sec bij -1.0 EV


Laatste zonnestralen schijnen over het natte zand bij de vloedlijn tijdens zonsondergang met dreigende wolkenlucht op het strand van Wijk aan Zee - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Zo'n zonsondergang die tot het laatste moment spannend blijft

Zelden heb ik zo’n mooie zonsondergang gezien. Maar ik hou dan ook wel van een beetje dramatiek. Begrijp me niet verkeerd, een langzaam zakkende rode bol op een rustige zomeravond heeft ook z’n charme. Biertje op het terras, niets mis mee. Maar als het om fotografie gaat, dan heb ik een voorkeur voor dit soort momenten. Als donkere, dreigende wolken razendsnel over het landschap worden geduwd door een stormachtige wind. Tot op het einde blijft het spannend of de zon zich laat zien. En als dan toch nog op het laatste moment het warme licht een opening door de wolken heeft gevonden, dan weet je dat het goed zit. De hemel wordt in vuur en vlam gezet. Met open mond sta je te kijken naar de intense kleuren en vergeet je bijna een foto te nemen.

8 september 2013 - 20:06 uur | Nikon D800E, Nikon AF-S 14-24mm f/2.8G ED, statief, f/18 en 1/3 sec. bij ISO 200 en -1.3LW


Lagen mist tussen de duinen tijdens zonsopkomst in de vroege ochtend in het Noordhollands Duinreservaat bij Bakkum - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Een van de beste manieren om de dag te beginnen

Terwijl het nog donker is, beklim je de hoogste duintop in de omgeving. De eerste vogels zijn al voorzichtig aan het zingen. Ook zij kijken vol verwachting uit naar wat de dag gaat brengen. Eenmaal gearriveerd op de top, kijk je uit over het uitgestrekte duin. Je hart gaat nog flink te keer van de klim en door de kou condenseert je adem direct nadat het je mond heeft verlaten. De contouren van de duinen worden steeds duidelijker, terwijl de horizon in de verte rood kleurt. Het is tijd! Nog even en dan komt de zon tevoorschijn. Zodra het eerste warme zonlicht het landschap raakt, ontvouwen de eindeloze lagen mist zich. In een cirkel van 360 graden vecht het landschap om je aandacht. Langzaam, maar zeker ontwaakt de natuur, totdat de laatste mist is verdwenen. De dag kan niet meer stuk!

21 mei 2011 - 05:55 uur | Nikon D300, Nikon VR 16-85mm F/3.5-5.6G, statief, ISO 200, F/9 en 1/20 sec bij -1.0 EV


Warm licht van zonsondergang schijnt op witte bloemen van nachtsilene (Silene nutans) in het Noordhollands Duinreservaat bij Wijk aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Nergens anders in de duinen vindt je zoveel planten bij elkaar

Nachtsilene is een van de meest sierlijke planten in de Nederlandse duinen, als je het mij vraagt. Deze ranke schoonheid is een typische soort van het zeedorpenlandschap; een omschrijving van de duingebieden rondom kustplaatsen als Wijk aan Zee, IJmuiden, Zandvoort en Egmond aan Zee. Hier groeit een kruidenrijke vegetatie met planten die elders zeldzaam zijn. Grote tijm, oorsilene, kegelsilene, hondskruid, blauwe bremraap: de lijst is te lang om op te noemen. De rijkdom aan planten is het gevolg van de wijze waarop bewoners het duingebied vroeger hebben gebruikt. Voor begrazing met vee bijvoorbeeld. Of het verbouwen van groenten. Hierdoor heeft de bodem rondom zeedorpen een aparte samenstelling ontwikkeld, waarop speciale planten, zoals deze mooie nachtsilene, uitbundig tot bloei komen.

15 juli 2013 - 21:12 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm Macro f/3.5 EX DG, statief, f/3.5 en 1/500 sec. bij ISO 400 en -0.7 LW