Zandkorrels op lobben van stervormige zandtulpje (Peziza ammophila) op het zand in de zeeduinen van het strand Heemskerk - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Het zandtulpje is dé ster van het strand

Het zandtulpje is een kleine, donkerbruine bekerzwam die uitsluitend voorkomt in de stuivende helmduinen, dicht op het strand en de zee. Hier leeft de zwam van dood organisch materiaal, vaak wortels of bladresten van helm. Het zandtulpje dankt haar naam aan het bolvormige vruchtlichaam dat zich ondergronds ontwikkelt. Net als een tulp heeft dit vruchtlichaam een breekbare steel. Uiteindelijk breekt de zwam door het zand heen en splijt het vruchtlichaam zich uit in 4 tot 6 puntvormige lobben. De vergelijking met de ontluikende bloembladeren van een tulp is dan al snel gemaakt. Wie zelf een zandtulpje wilt zien of fotograferen, speurt in het najaar (september t/m november) naar kale plekken tussen het helm. Vooral op plekken met veel verstuiving in windkuilen en kerven, zoals het Kennemerstrand bij IJmuiden en De Hors op Texel.

8 november 2015 - 31:41 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm f/3.5D, F/9 en 1/250 sec. bij ISO 400 en -0.7 stap


Mooie patronen van roestbruin kwelwater uit de duinen in een zwin op het strand van Hargen aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Vlammend kunstwerk van zoet en zout water

Ik kom graag op het strand om structuren in zand en water te fotograferen. Je hebt niet veel verbeelding nodig om er interessante lijnen te ontdekken. Maar op deze ochtend kwam alles wel heel mooi samen. Aan de voet van de duinenrij op het strand van Hargen aan Zee liep een ondiepe zwin. De laagte was nog gevuld met zeewater dat langzaam terugstroomde naar zee. Langs de randen waren prachtige bruine structuren te zien. Waarschijnlijk kwelwater uit de nabijgelegen duinen. Dat water heeft immers wel vaker een bruine kleur, omdat de ijzerrijke mineralen die meegevoerd zijn vanuit de grond in contact komen met zuurstof en beginnen te 'roesten'. De combinatie van het zoute water uit zee en het zoete water uit de duinen leverde een zeldzaam mooi kunstwerk op. Helaas is dit stuk strand door de zandsuppletie bij de Hondsbossche Zeewering bedolven onder een dikke laag zand en is op deze plek het kleurenspektakel niet meer te bewonderen.

29 augustus 2015 - 06:52 uur | Nikon D800E, Nikon 50mm f/1.8G, F/14 en 1/40 sec. bij ISO 400 en -1.3 stap


Als ijzerbacteriën aan het werk gaan, ontstaan er prachtige kleuren

Kom je ook regelmatig in de duinen? Dan heb je vast wel eens zo’n olieachtig laagje op het water van een duinrel of ondiepe plas gezien? De meeste mensen denken dan direct aan vervuiling. Maar het dunne vliesje is het prachtige werk van ijzerbacteriën. Puur natuur dus! Het ontstaat als kwelwater aan de oppervlakte komt. Omhoog borrelend grondwater, zeg maar. Dit water komt vanuit de diepe ondergrond en is rijk aan allerlei mineralen die zijn opgelost in het grondwater. Vooral kalk en ijzer. Het ijzer begint te 'roesten' als het in contact komt met zuurstof. Tijdens dit proces ontstaat er vaak een olieachtige filmlaag op het wateroppervlak, met prachtige blauwe en paarse tinten. De kleurencombinaties zijn ontzettend fotogeniek en ik maak daar graag gebruik van. Het is altijd even zoeken naar de juiste invalshoek, waarbij de regenboogkleuren het beste tot hun recht komen.

29 augustus 2015 - 06:36 uur | Nikon D800E, Nikon 50mm f/1.8G, F/11 en 1/60 sec. bij ISO 400 en -1.7 stap


Duinen en natte valleien op de strandvlakte van De Hors op het zuidpuntje van het waddeneiland Texel - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Eventjes helemaal alleen op de wereld

Natuur is voor mij belangrijk om te kunnen ontsnappen aan de dagelijkse zorgen. Soms moet ik gewoon even helemaal alleen zijn en volledig op kunnen gaan in de omgeving. De Hors is zo’n plek waar dat altijd lukt. Wie er voor het eerst komt, zal zijn ogen niet geloven. Voor Nederlandse begrippen is het weidse landschap met de woeste zandduinen en natte valleien een ongebruikelijk fenomeen. Hier heerst de natuur. Wind en water hebben het voor het zeggen en geven het gebied telkens een ander gezicht. Rustzoekers kunnen er hun hart ophalen. Op De Hors zijn geen wandelpaden. Je mag vrij struinen over strand en duinen en kunt uren wandelen zonder iemand tegen te komen. Maar niet doorvertellen hoor ;-)

15 september 2017 - 08:20 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/22 en 1/160 sec. bij ISO 200 en -1.0 stap


Bloeiende heelblaadjes en rode ogentroost in De Kwade Hoek op Goeree-Overflakkee - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

In De Kwade Hoek is het plantenleven uitbundig

De Kwade Hoek ligt op Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee. Het is een prachtig getijdengebied met duinen, natte valleien, kreken, schorren en een uitgestrekt strand. Door de combinatie van zout water uit zee en zoet water uit de duinen, is het plantenleven hier uitbundig. Er komen maar liefst 300 verschillende soorten komen voor. In de zomer staan de schorren vol met bloeiende planten, zoals zulte, lamsoor, rode ogentroost, gerande schijnspurrie en reukeloze kamille. Tussen de lage duintjes op het strand groeien soorten van het vloedmerk, zoals blauwe zeedistel, zeewolfsmelk en zeeraket. In het zuidwesten van De Kwade Hoek ligt een reeks natte duinvalleien. Deze lage delen staan in verbinding met het zoete water uit de duinen. Hier vinden we velden met orchideeën en typische planten als herfstbitterling, strandduizendguldenkruid, geelhartje, grote ratelaar en sierlijke vetmuur. De lijst met soorten gaat nog eindeloos door. In De Kwade Hoek kun je urenlang struinen en genieten van de vele kleuren en geuren.

26 augustus 2017 - 06:08 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/16 en 1/5 sec. op statief bij ISO 400 en -1.0 stap


Beuk met grillige, wijd verspreide takken en herfstblad aan de rand van een zandkuil in het Noordhollands Duinreservaat bij Bergen - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Als een bonsai die dagelijks wordt bijgeknipt

Bomen zijn super fotogeniek. Vooral als ze van die grillige vormen hebben. Deze beuk in het Noordhollands Duinreservaat bij Bergen deed me direct denken aan een bonsai-boompje. De wortels staken mooi uit de grond en de takken waren wijd verspreid, alsof ze dagelijks worden bijgeknipt door de boswachter. De boom stond aan de rand van een grote zandkuil, vlakbij bij de ingang Duinvermaak. Hierdoor was het relatief makkelijk om hem vrijstaand te fotograferen, al moest plat op mijn buik liggen om de boom helemaal op de foto te krijgen. Maar zo’n buiging van respect verdiende dit fraaie monument ook wel een beetje.

17 november 2017 - 12:48 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/16 en 1/320 sec. bij ISO 400 en -0.7 stap


Stengels en kleine bloemetjes van bloeiend schorrenzoutgras (Triglochin maritima) in De Slufter van het Nationaal Park Duinen van Texel - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Schorrenzoutgras zoekt het hogerop

Schorrenzoutgras is een echte plant van de kwelder; dat mag geen verrassing zijn met zo'n naam. Ze is misschien niet zo opvallend als lamsoor of zoutmelde, maar deze soort ook in grote aantallen voorkomen. En dan met name op de hogere delen van de kwelder, buiten het dagelijkse bereik van het zeewater. Van dichtbij vallen de prachtige, kleine bloemetjes op, netje gerangschikt in een aarvormige tros. De plant bloeit vanaf mei tot augustus. Na de bloei worden er kleine splitvruchten gevormd die op de grond vallen zodra ze rijp zijn.  Schorrenzoutgras lijkt wat op zeeweegbree. Tenminste, als de planten niet bloeien, want de bloeiwijze is wezenlijk anders. Buiten het seizoen kun je vertrouwen op je neus om het verschil te bepalen. Het gekneusde blad van zoutgrassen heeft namelijk een hele sterke geur, ook wel omschreven als een chloor- of frituurlucht.

27 juni 2014 - 10:49 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm f/4.5D, F/4 en 1/500 sec. met statief bij ISO 200 en -0.7 stap


Behaarde stengels van walstrobremraap (Orobanche caryophyllacea) in het Noordhollands Duinreservaat bij Bergen aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Waarom zelf bladgroen maken als je energie kunt aftappen?

Aan het einde van het voorjaar (mei-juni) verschijnt er een bijzondere plant in de duinen. Zo op het eerste oog ziet walstrobremraap er nogal vreemd uit. De behaarde, bruingele stengels hebben geen groene bladeren of opvallend gekleurde bloemen. Terwijl bladgroen en fotosynthese toch van levensbelang zijn voor planten? Maar niet voor bremrapen. Zij hebben een andere strategie om aan voedingsstoffen te komen; een bremraap tapt het gewoon af van planten in de omgeving. Als een echte parasiet dus. Het begint met stoffijn zaad dat ondergronds met een kiemworteltje de wortel van een gastheer weet binnen te dringen. Daarna ontwikkelt zich een knol waarin de afgetapte voedingsstoffen worden opgeslagen en waaruit de kenmerkende bloeistengels bovengronds ontspringen. Elke bremraap heeft zo zijn voorkeur voor een eigen gastheer. Dit is vaak terug te zien in de naam. Zoals bitterkruidbremraap. Of klimopbremraap. In het geval van walstrobremraap leeft de plant op geel en glad walstro. Beide planten komen algemeen voor in de Nederlandse duinen, dus is Walstrobremraap regelmatig te zien.

26 mei 2017 – 05:32 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm f/3.5D, F/4 en 1/100 sec. bij ISO 400 en -1.0 stap


Zicht op hagelbui met regenboog boven de Waddenzee vanaf de kust van Wieringen - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Buienradar bedankt! Waar zou ik zijn zonder je?

Buienradar is een van mijn beste maatjes. Dankzij die handige online kaarten en actuele voorspellingen kan ik perfect plannen waar ik moet zijn, op welk tijdstip. Ik gebruik de app vooral tijdens stormachtig weer met veel buien. Als je op het beeldscherm van die donkere vlekken over de kaart van Nederland ziet bewegen. Op deze ochtend lag er een front met hagelbuien voor kust. En precies bij Wieringen schoven ze voorbij. Van west naar oost over de Waddenzee, één-voor-één. Af en toe kwam er een bui over land en was het rennen geblazen, maar het waren ideale omstandigheden om krachtige landschapsfoto's te maken.

5 november 2017 - 09:30 uur | Nikon D800E, nikon 14-24 mm f/2.8G, F/20 en 1/320 sec. bij ISO 400 en -1.0 stap


Velden met paarse, bloeiende struikhei (Calluna vulgaris) tijdens zomer in het Noordhollands Duinreservaat bij Bergen - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Wie van heide houdt, reist naar het noorden

Het Nederlandse duingebied heeft twee verschillende gezichten. Wie bij Den Haag door de duinen loopt, komt andere planten en dieren tegen dan in de duinen bij Schoorl. De meeste natuurliefhebbers kennen het geheim; de verklaring ligt verscholen in de grond. In het duinzand om precies te zijn. In het zuiden is het zand duizenden jaren geleden afgezet door de rivieren. Dit duinzand heeft een grove structuur, een lichtgele kleur en zit boordevol kalk en voedingstoffen. In het noorden van Nederland is het duinzand echter afkomstig uit de zee, ooit door de wind aangevoerd toen de Noordzee nog droog lag. Dit zand is veel fijner, stralend wit en arm aan kalk. Het verschil tussen deze grondsoorten is vooral te zien aan de soorten planten die er groeien. De grens tussen deze twee gebieden ligt bij het dorp Bergen in Noord-Holland. Wie bijvoorbeeld van heide houdt, reist vanaf Bergen noordwaarts. Hier, in de kalkarme duinen, staan elke zomer grote, indrukwekkende heidevelden in bloei, terwijl in de duinen zuidelijk de heide maar sporadisch is te vinden.

20 augustus 2016 08:55 uur |  Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/22 en 1/50 sec. bij ISO 100 en 1.0 stap


Avondlicht schijnt over de zanderige duinhellingen van de Noordwest Natuurkern in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

De duinen wandelen weer in de Noordwest Natuurkern

Op steeds meer plekken in de duinen wordt de natuurlijke dynamiek van vroeger weer opgestart. Een hele verzameling aan projectleiders, ecologen en aannemers neemt het Nederlandse duinlandschap onder handen. Overal wordt er druk gegraven en geplagd. Zo ook in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland, waar men via een serie aan maatregelen de natuur een handje probeert te helpen. Van 2011 tot 2013 is het duingebied op verschillende plekken op zijn kop gezet. In deze zogenaamde 'Noordwest Natuurkern' zijn maar liefst vijf sleuven gegraven in de eerste duinenrij op het strand. Hierdoor krijgt de wind  weer toegang krijgt tot het achterliggende duin. In het verlengde van deze gaten liggen een aantal paraboolduinen. Deze aardkundige monumenten zijn vakkundig van hun begroeiing en wortels zijn ontdaan. Wat resteert is een woeste zandvlakte. Het duurt even voordat zo'n 'bouwterrein' zijn natuurlijke uitstraling terugkrijgt, maar daarna is het echt genieten. Het is fascinerend om te zien hoe de duinen weer 'wandelen' door het landschap.

14 juli 2016 19:56 uur Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/18 en 1/160 sec. bij ISO 400 en -0.7 stap


Bloeiend grote tijm tussen rendiermos in de duingraslanden van het Noordhollands Duinreservaat bij Bakkum - © Ronald van Wijk Natuurfotografie

Tot wel 60 plantensoorten op één vierkante meter

Ben je ook een liefhebber van planten? Trek dan eens zomers de duinen in. Er zijn maar weinig andere plekken waar zoveel soorten planten bij elkaar groeien. De doorgewinterde 'plantenspeurders' zoeken de duingraslanden op. Tussen de open duinen bij het strand en het eerste struweel landinwaarts liggen uitgestrekte weidevlaktes vol met bijzondere planten. Op een relatief klein oppervlak kun je hier met gemak tientallen soorten vinden; gemiddeld 30 planten op één vierkante meter. Met uitschieters tot wel 60 soorten. Deze botanische rijkdom heeft van de Nederlandse duingraslanden een internationaal begrip gemaakt. Veel planten staan op de Rode lijst en hebben bescherming nodig.  Net als de vele krekels, vlinders, wilde bijen en vogels die er afhankelijk van zijn. Via begrazing door runderen, schapen en geiten houden beheerders de graslanden zo goed mogelijk in stand zodat we elke zomer weer kunnen genieten van deze ongekende bloemenpracht.

14 augustus 2015 - 08:29 uur | Nikon D800E, Nikon 50mm f/1.8G, F/16 en 1/25 sec. met statief bij ISO 200 en -0.7 stap


Donkere lucht van regenbui boven strand, duinen en zee ten noorden van Callantsoog - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

In alle windrichtingen vrij uitzicht. Waar vind je dat nog?

Het kustlandschap in de kop van Noord-Holland is fris en open. Hier wordt de horizon nog amper vervuild door industrie, elektriciteitsmasten, flatgebouwen of windmolens. Ik kom er graag. Telkens als ik voorbij Schoorl richting het noorden rij, voel ik een soort rust over me heen komen. In alle windrichtingen kun je vrij uitkijken over het landschap met molens, boerderijen en bollenvelden. Lekker overzichtelijk dus. Ook de duinen zijn relatief kaal. Bossen en struiken zijn zeldzaam in de 'grijze duinen' tussen Callantsoog en Den Helder. Als je graag wolkenluchten fotografeert, zit je goed in het vlakke land van de Noordkop. En op deze dag zat echt alles mee. Enorme wolkenfronten van hagelbuien werden door een krachtige zeewind over het land geblazen. Het leverde super mooie contrastrijke omstandigheden op waarin het landschap uitbundig tot leven kwam. Op en top Hollands weer. In een van de mooiste delen van Noord-Holland.

19 november 2016 - 12:30 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f.2.8G, G/16 en 1/200 sec. bij ISO 100 en -1.0 stap


Kortarige zeekraal (Salicornia europaea) op opgedroogd zand tijdens laagwater in De Slufter van het Nationaal Park Duinen van Texel - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Hoe overleef je zo dicht bij de zee?

Het plantenleven op kwelders is uitbundig en divers. Er zijn veel verschillende soorten te ontdekken, de een nog mooier dan de andere. Maar hoe kan dat eigenlijk? Want de barre omstandigheden van het leven buitendijks lijkt nou niet echt vriendelijk voor een plant. De invloed van al dat zout kan toch niet goed zijn? Zout onttrekt immers vocht aan haar omgeving. Als je nagaat dat een liter zeewater ongeveer 35 gram zout bevat, dan lijkt een regelmatige overspoeling van de kwelders een ramp voor het aanwezige plantenleven. Maar ook hier heeft de natuur een ingenieus antwoord op gevonden. Planten op de kwelder hebben speciale technieken ontwikkeld, die het overtollige zout onschadelijk maken. Voor sommige planten is de zee zelfs cruciaal in hun voortbestaan; zeekraal en slijkgras zijn afhankelijk van de mineralen die dagelijks met het water worden meegevoerd. Het overtolllige zout wordt vakkundig verwerkt. Zeealsem, lamsoor en slijkgras werken het zout via piepkleine kliertjes in de bladeren naar buiten. Op een zomerse dag schitterende de zoutkristallen in het zonlicht. Andere planten slaan het zout in de onderste bladeren op, die na enige tijd sterven en afvallen. Zeekraal heeft haar eigen techniek. Door continu te groeien houdt ze het zoutvolume zorgvuldig in balans. Maar dit trucje werkt maar één keer; aan het einde van het seizoen sterft ze. Dankzij deze technieken hebben de zouttolerante planten (ook wel ‘halofyten’ genoemend) een belangrijk concurrentievoordeel ten opzichte van hun soortgenoten, die op de zilte grond geen schijn van kans hebben.

23 mei 2014 - 13:43 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm Macro f/3.5 EX DG, f/5 en 1/320 sec. bij ISO 100 en -0.3LW


Warm licht schijnt tijdens zonsopkomst op een laag ochtendmist in het Noordhollands Duinreservaat bij Bakkum - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Als de dag begint, zijn de duinen op hun mooist

Hoe lastig het ook is om vroeg op te staan, er gaat niets boven een ochtendwandeling in de duinen. Als de eerste zonnestralen aan de horizon verschijnen en de natuur langzaam ontwaakt. Het voelt een beetje alsof je vals speelt. Terwijl de rest van de wereld nog in diepe slaap ligt, ben jij stiekem al aan het genieten. Van het eerste, voorzichtige gezang van de vogels. Of de nog wat slaperige konijntjes die voor hun hol staan. In de ochtend zie je vaak veel meer dieren dan op andere momenten van de dag. En ze zijn doorgaans erg rustig, slaan niet direct op de vlucht. In de zomer begint de dag al om 05.00 uur. Dan kun je uren struinen zonder iemand anders tegen te komen. Pas op de terugweg, vlakbij de ingang en parkeerplaats komen de eerste hardlopers je tegemoet. Met een voldane glimlach loop je voorbij, want jij weet; het mooiste moment zit er al lang op.

11 mei 2018 - 06:17 uur  | Nikon D800E, Nikon 14-24mm f/2.8G, F/18 en 1/50 sec. met statief bij ISO 200 en -1.0 stap


Een regenboog aan de onderkant van een hagelbui boven de Noordzee op het Kennemerstrand bij IJmuiden - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Met zout op de lippen aan het kerstdiner

Er zijn van die momenten die je nooit meer vergeet. Het helpt natuurlijk als je er foto's van hebt gemaakt, maar ook zonder visueel bewijs zijn dit soort ervaringen voor altijd op het netvlies gebrand. Op deze onstuimige Eerste Kerstdag in 2014 besloot ik om nog even uit te waaien op het strand. Een laatste dosis wind, zout en zand voordat de binnenactiviteiten zouden starten. Vaak ga ik dan naar het Kennemerstrand bij IJmuiden. Een heerlijk weids en relatief rustig strand, vooral als je zuidwaarts richting Bloemendaal aan Zee wandelt. Door het slechte weer was het strand uitgestorven. De ene na de andere bui naderde vanuit zee. Af en toe prikte de zon door de immense wolkenluchten. Ideale omstandigheden om te fotograferen! En het kwam allemaal perfect samen in een slotakkoord, toen er aan de onderkant van een grote hagelbui heel even een regenboog te voorschijn kwam.

25 december 2014 – 12:44 uur | Nikon D800E, Nikon 14-24 mm f/2.8G, F/18 en 1/50 sec. bij ISO 200 en -0.7 stap


Stengel en paarse bloem van Spaanse ruiter (Cirsium dissectum) in een natte duinvallei in het Noordhollands Duinreservaat bij Egmond - @ Ronald van Wijk | kustfoto.com

De Spaanse ruiter is niet zo maar een distel

Spaanse ruiter is een karakteristieke plant voor blauwgraslanden. Dit zijn schrale, natte graslanden op voedselarme grond, overwegend in beekdalen en laagvenen. Plantenliefhebbers beginnen spontaan te watertanden bij het horen van de naam, want blauwgrasland staat bekend om de vele, zeldzame soorten die er groeien. Deze Spaanse ruiter groeide in een natte duinvallei in het Noordhollands Duinreservaat bij Egmond. In de duinen is de plant helaas erg zeldzaam. Zo op het eerste oog lijkt Spaanse ruiter vrij veel op een distel, maar ze is makkelijk te onderscheiden. Spaanse ruiter is herkenbaar aan de enkele paarsrode bloemhoofd die op een lange, dunne bloemsteel (tot 100 cm!) staat, die voor de rest weinig blad heeft. Net als veel andere distels trekt Spaanse ruiter veel bijen, vlinders en andere insecten aan. De zaden worden door de wind of door mieren verspreid.

1 juli 2013 – 19:56 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm f/3.5D, F/3.5 en 1/500 sec. bij ISO 400 en -0.7 stap


Groengele bloemen van oorsilene (Silene otites) in het zeedorpenlandschap van het Noordhollands Duinreservaat bij Egmond aan Zee - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Bij zeedorpen is de nacht net even zoeter dan elders

Oorsilene is een vrij zeldzame plant in de duinen. Ze groeit met name in het (kalkrijke) duingebied tussen Den Haag en Bergen, vooral in de buurt van oude zeedorpen. Hier is de plant te vinden op open plekken in droge graslanden en bermen, vaak met meerdere exemplaren bij elkaar. Naarmate je verder van de dorpen afkomt en de invloed van de mens op het duinlandschap afneemt, verdwijnt ook oorsilene al snel uit het beeld. Met haar trosvormige bloeiwijze en kleine groengele bloemen lijkt oorsilene niet veel op andere silene-soorten, zoals nachtsilene, kegelsilene en blaassilene. Maar net als een deel van haar broertjes en zusjes verspreidt de plant in de nacht een zoete geur om nachtvlinders aan te trekken. Een aantal nachtvlinders, zoals de duinsilenekokermot en oorsilene-uil gebruiken oorsilene bovendien als waardplant en zetten hun eitjes er op af.

2 juli 2013 – 17:58 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm f/3.5D, F/4 en 1/400 sec. met statief bij ISO 200 en 0.7 stap


Paarse bloemen van bloeiend watermunt (Mentha aquatica) langs de oever van een natte duinvallei in de duinen van Meijendel bij Wassenaar - @ Ronald van Wijk | kustfoto.com

Lekker nazomeren op de geuren en kleuren van watermunt

Als de meeste planten in de duinen zijn uitgebloeid en het landschap zich al klaar lijkt te maken voor de naderende herfst, geeft watermunt nog een prachtige show weg. Langs de waterkant van poelen, moerassen en natte duinvalleien wuiven duizenden paarse bloemetjes zachtjes in de wind. De kenmerkende geur is al vanaf grote afstand te ruiken, lang voordat je het water bereikt. Van heinde en verre duiken vlinders, bijen en hommels op de bolvormige bloemhoofdjes. Wie graag macrofoto's maakt, zorgt voor een plekje vooraan. Tot ver in september kun je foto's maken van deze prachtige plant. Deze foto is genomen aan de oever van een poel in Meijendel. Op een heerlijke, windstille ochtend.

11 augustus 2017 - 06:26 uur | Nikon D800E, Sigma 180mm f/3.5D, F/7.1 en 1/40 sec. met statief bij ISO 200 en -0.7 stap


Laag, warm zonlicht schijnt op uitgeslepen vormen in het duinzand na een storm op het Kennemerstrand bij IJmuiden - © Ronald van Wijk | kustfoto.com

Met laag licht komt het zand tot leven

Wie van zandvormen houdt, moet zeker eens het Kennemerstrand bezoeken. Vooral langs de voet van de eerste duinenrij zijn hier soms spectaculaire kunstwerkjes te vinden. De mooiste creaties vind je in de windkuilen en kerven tussen de hoge duintoppen. Hier wordt het zand tijdens stormen met woeste kracht doorheen geblazen en worden de hellingen laagje voor laagje uitgesleten. Een verderop, in de luwte van de hellingen, verliest de wind haar grip en vallen de zandkorrels weer neer. Op de grens tussen deze twee werelden ontstaan de meest fascinerende vormen. Fotografen kiezen hun moment zorgvuldig uit. Beste timing is rond zonsopkomst of zonsondergang. Als de zon laag aan de horizon staat en het strijklicht over het landschap glijdt, worden de minimale hoogteverschillen n extra benadrukt. In die gouden uurtjes komen de zandcreaties tot leven!

12 september 2017 - 18:16 uur | Nikon D800E, Nikon 50mm f/1.8G, F/16 en 1/80 sec. bij ISO 400 en -0.7 stap